گزارش ها نشان می دهد، امید به زندگی در جهان بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ میلادی، پنج سال افزایش یافته درحالی که نابرابری سلامت بین افراد در مناطق مختلف جهان همچنان باقی است.
به گزارش سازمان بهداشت جهانی، امید به زندگی در بدو تولد در سال ۲۰۱۵ میلادی، در کشورهای ژاپن ۸۳,۷، سوئیس ۸۳.۴، سنگاپور ۸۳.۱، استرالیا و اسپانیا ۸۲.۸ سال است. این کشورها بالاترین میزان امید به زندگی را به خود اختصاص می دهند.
این گزارش همچنین حاکی است که امید به زندگی در کشورهای ساحل عاج ۵۳,۳، جمهوری چاد ۵۳.۱، جمهوری آفریقای مرکزی ۵۲.۵، آنگولا ۵۲.۴ و سیرا لئون ۵۰.۱ سال است. این کشورها پایین ترین نرخ امید به زندگی در جهان را دارند.
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است: میزان متوسط امید به زندگی در جهان برای کودکانی که در سال ۲۰۱۵ میلادی متولد شده اند، ۷۱,۴ سال است که این میزان ۷۳.۸ سال برای زنان و ۶۹.۱ سال برای مردان برآورد شده است. براین اساس، چشم انداز امید به زندگی یک کودک، به محل تولد او وابسته است.
گزارش سازمان بهداشت جهانی همچنین نشان می دهد که نوزادان ۲۹ کشور جهان با درآمد بالا از متوسط طول عمر ۸۰ سال یا بالاتر برخوردارند، درحالی که نوزادان ۲۲ کشور جنوب صحرای آفریقا، متوسط طول عمر یا امید به زندگی کمتر از ۶۰ سال دارند.
زنان در ژاپن، با متوسط طول عمر ۸۶,۸ سال، از زندگی طولانی تری نسبت به مردان برخوردارند. همچنین مردان سوئیسی با میانگین سنی ۸۱.۳ سال، نسبت به زنان این کشور از زندگی لذت بخش تری بهره می برند. از سوی دیگر، آمارها نشان می دهد، سیرالئون از جمله کشورهایی است که در آن، زنان با ۵۰.۸ سال و مردان با ۴۹.۳ سال، کمترین میزان امید به زندگی را دارند.
امید به زندگی سالم، به معنی تعداد سال هایی است که انسان می تواند انتظار داشته باشد که از سلامتی بالایی برخوردار است. میزان آن در جهان برای سال ۲۰۱۵، به طور میانگین ۶۳,۱ سال تعیین شده که برای زنان ۶۴.۶ سال و برای مردان ۶۱.۵ سال است.

نظر شما چیست؟